Jak przeciwności losu nadały sens mojemu życiu


Jak przeciwności losu nadały sens mojemu życiu

Jako młody chłopak, bardzo ciężko znosiłem jakąkolwiek porażkę. Jeśli coś szło nie po mojej myśli przyjmowałem to, jako klęskę, którą niezwykle trudno było mi zaakceptować. Łatwo wpadałem w złość i ostatnią rzeczą, na jaką miałem ochotę było szukanie lekcji w tym, czego właśnie doświadczyłem. Reagowałem jak obrażone dziecko.

Kiedy zacząłem świadomie rozwijać się, czytać, pracować nad sobą, mój stosunek do tak zwanych „porażek” stopniowo się zmieniał. Powoli nabierałem szerszej perspektywy i w naturalnej konsekwencji moje wcześniejsze poglądy musiały zostać poddane weryfikacji. Zacząłem oceniać wydarzenia z nieco innej strony. Brać pod uwagę choćby to, jakie będzie ich faktyczne znaczenie na przykład za pięć lat. Czy wtedy to, co dzisiaj tak mnie złości będzie w ogóle ważne? Czy będę to jeszcze pamiętał? I w końcu przyznawałem sam przed sobą, że patrząc na swoje problemy w ten sposób, negatywne emocje stawały się o wiele słabsze, albo wręcz znikały. Potem stopniowo zacząłem sobie zadawać kolejne pytania, na przykład: czego mogę się z tego doświadczenia nauczyć? Jak mogę to wykorzystać? Ten zwrot w sposobie myślenia, jaki wtedy nastąpił i zmiana nastawienia, były dla mnie czymś zaskakującym i jednocześnie fascynującym.

Dzisiaj, gdy patrzę na swoje życie z perspektywy czasu wiem, że najcenniejszymi lekcjami były te najtrudniejsze doświadczenia.

Uświadomiłem sobie, że gdyby nie dzieciństwo w rodzinie dysfunkcyjnej, choroba i śmierć mojej mamy, nieudane małżeństwo i związana z tym samotność, trudności w pracy w pewnym okresie, nie zrobiłbym bardzo wielu rzeczy. Jednak dzięki tym trudnym i dotkliwym wydarzeniom, nauczyłem się doceniać w życiu pewne wartości. Wiem już, że sprawy materialne są ważne, ale nie najważniejsze. Rozumiem, że można żyć lekko, łatwo i przyjemnie, ale jeśli niczego z siebie nie dam innym, nic po mnie nie zostanie i na dłuższą metę będę po prostu nieszczęśliwy. Mam świadomość, że rzeczy są istotne, ale ludzie są ważniejsi. Wiem także, że jeśli całe życie szedłbym po najmniejszej linii oporu to, gdy kiedyś przyjdzie mi pożegnać się z tym światem, niczego nie zdążyłbym już nadrobić i poszedłbym z pustymi rękami, pełen żalu i rozgoryczenia.

Jestem głęboko przekonany, że gdyby moje życie potoczyło się inaczej, gładko, bezboleśnie, zabrakłoby pewnych impulsów, które pchnęły mnie do działania i nauczyły wytrwałości.

Może nigdy nie powstałaby potrzeba stworzenia czegoś dla innych. Nie napisałbym książki, dzięki której dzisiaj mogę dawać nadzieję i pomagać osobom takim, jak ja. Nie rozwijałbym się, nie szukał wiedzy, inspiracji, nie tworzył narzędzi do rozwoju. Nie powstałby blog DNA Sukcesu. Być może byłbym lekkoduchem żyjącym na autopilocie od imprezy do imprezy, a moje życie byłoby puste, bez znaczenia.

Świadomość tego, że trudne doświadczenia okazały się mieć wielką wartość sprawia, że patrzę na nie zupełnie inaczej. Wierzę, że wszystko jest po coś. Mimo, że kiedyś te momenty były prawdziwym cierpieniem i kosztowały mnie naprawdę bardzo dużo, dzięki pracy nad sobą i właściwej perspektywie dzisiaj postrzegam je, jako pewnego rodzaju ukryte prezenty. Ponieważ te osobiste straty nadały głębszy sens mojemu życiu. Dlatego dzisiaj wiem i wierzę w to głęboko, że kiedy dzieje się nam coś złego, cierpimy, warto wytrzymać a następnie zadać sobie właściwe pytania i znaleźć sposób, jak nawet z najtrudniejszego doświadczenia stworzyć jakąś wartość. Dla siebie i innych ludzi. Na pewne wydarzenia nie mamy wpływu. Zawsze jednak mamy wpływ na to, jak na nie zareagujemy i jakie nadamy im znaczenie. Czy pozwolimy, by one nas zdefiniowały, czy też sami świadomie wykorzystamy je w konstruktywny sposób, by czegoś się nauczyć, by powstało dobro.

A jakie jest Twoje zdanie na ten temat? Zapraszam serdecznie do komentowania i dzielenia się własnymi spostrzeżeniami.

 

Jeśli podoba Ci się ten artykuł, wpisz poniżej swój adres email, zapisz się na listę i dołącz do naszej społeczności.

Dodaj komentarz

CAPCHA * Przekroczono czas na odpowiedź